slang (1)

/slaŋ/n., vi., vt.

● (در اصل) زبان زرگری (به ویژه زبان تبهکاران و ولگردان)، زبان لات‌ها، زبان لاتی، لوترا

● (زبان) خودمانی (در این فرهنگ واژه‌های slang با واژه‌ی ((خودمانی)) و واژه‌های colloquial با واژه‌ی ((عامیانه)) مشخص شده‌اند)

● رجوع شود به: argot

● رجوع شود به: jargon

● واژه‌ی خودمانی به کار بردن

● واژه‌ی دشنام مانند یا زننده به کار بردن، بد دهانی کردن، فحاشی کردن

the taxi driver slanged a customer who was arguing with him

راننده‌ی تاکسی‌نسبت به یک مشتری که با او بحث می‌نمود فحاشی کرد.