spice
UKspais
USspaıs
معنی فارسی
ادويه (چون فلفل وميخک) ، طعم ، مقداراندک ،
ادويه زدن (به)
معنی کامل و مثال‌ها
/spīs/n., vt.
● ادویه، دیگ افزار، بوزار
● بوی ادویه، دارچین بوی
● طعم افزا، مزه بخش، چاشنی
● (مجازی) هر چیز که گیرایی یا زیبایی را بیشتر کند
a story that lacks spice
داستانی که گیرایی ندارد
variety is the spice of life
تنوع چاشنی زندگی است.
● (قدیمی) مقدار کم، ذره، خرده
● ادویه زدن، بوزار زدن
don't spice the food too much!
زیادی به غذا ادویه نزن!
● گیراتر کردن، خوشمزه‌تر کردن، دارای رنگ و بو کردن
his stories are spiced with humor and wit
مزاح و شوخ طبعی داستان های او را پر جلوه‌تر می‌کند.
تعریف انگلیسی
verb
- aromatic substances of vegetable origin used as a preservative
- any of a variety of pungent aromatic vegetable substances used for flavoring food
- the property of being seasoned with spice and so highly flavored
- make more interesting or flavorful “Spice up the evening by inviting a belly dancer” “Somebody ----s something” “Something ----s something”
- add herbs or spices to “Somebody ----s something”
مترادف‌ها
noun
1. Flavoring, flavor, relish, taste, savor.
2. Admixture, sprinkling, tincture, dash, infusion, grain, particle, small quantity, smack, soupcon.