terrace
معنی فارسی
بهار خواب ، مهتابي ، زمين تخت و بلند
معنی کامل و مثال‌ها
/ter´ǝs/n., vt.
● (زمین‌شناسی - کشاورزی) شیب پلکانی، تراس‌بندی، تختان، کرت، کرت‌بندی
● مهتابی، بهارخواب
● ایوان، گالری، ستن‌آوند
● بالکن، تراس
● بام‌مسطح
● ردیف خانه‌ها (به ویژه خانه‌های یکجور بر فراز زمین مرتفع)
● (در نام‌گذاری خیابان‌ها) خیابان (به ویژه در راستای خانه‌های یکجور)
● (در بلوارها و خیابان‌های وسیع) چمن و گلکاری وسط
● (معدن) پادگانه
● تراس‌بندی کردن، کرت‌بندی کردن، تخت کردن، تختان کردن، پله پله کردن
to reduce erosion, they terrace the land
برای کاهش فرسایش، زمین را کرت‌بندی می‌کنند
ریشه و کاربرد
ریشه
From Latin 'terra' meaning 'earth', used in English since the 16th century.
مثال
- We sat on the terrace and enjoyed the sunset.
- The restaurant had a beautiful terrace overlooking the sea.
- The farmers terraced the hillside to plant crops.
ترکیب‌های رایج
Hillside terrace Cultivated terrace Stepped terrace Stone terrace
تعریف انگلیسی
- usually paved outdoor area adjoining a residence
- a level shelf of land interrupting a declivity (with steep slopes above and below)
- a row of houses built in a similar style and having common dividing walls (or the street on which they face) “Grosvenor Terrace”
- provide (a house) with a terrace “We terrassed the country house” “Somebody ----s something”
- make into terraces as for cultivation “The Incas terraced their mountainous land” “Somebody ----s something”
مترادف‌ها
noun
Plateau, esplanade.