thoroughbred
UKθʌrəbred
US'θə:rəub'red
معنی فارسی
اصيل خوش جنس باتجربه کارديده .
معنی کامل و مثالها
/thu_r´ō bred´/adj., n.
● (به ویژه اسب و سگ) خوشنژاد، اصیل
a thoroughbred horse
اسب اصیل
● فرهیخته، آموخته، با کمال، با معرفت، ورزیده، کارکشته، فرزانه
a thoroughbred sailor
یک ملوان کار کشته
● عالی، درجه یک، ممتاز
● (T بزرگ) اسب ریزاندام (که از جفتگیری اسب عربی و مادیان انگلیسی به وجود میآید)
ریشه و کاربرد
ریشه
From 'thorough' + 'bred', meaning 'completely bred'.
مثال
- The thoroughbred ran faster than the other horses.
- He is a thoroughbred gentleman.
- She owns several thoroughbreds.
ترکیبهای رایج
Thoroughbred horse Thoroughbred racing Thoroughbred breeding
تعریف انگلیسی
adjective
- a well-bred person
- a racehorse belonging to a breed that originated from a cross between Arabian stallions and English mares
- a pedigreed animal of unmixed lineage; used especially of horses