upstairs
UKʌpstɛəz
USəp'stɛəz
معنی فارسی
بالا (خانه) دراشکوب بالا
معنی کامل و مثال‌ها
/up´sterz´/adv., adj., n.
● بالای پلکان
● (ساختمان) طبقه‌ی بالا، طبقه‌ی فوقانی، بالاخانه، فرازاشکوب
the house has three rooms downstairs and four rooms upstairs
منزل در طبقه‌ی پایین سه اتاق و در طبقه‌ی بالا چهار اتاق دارد.
● در بالاخانه، وابسته به طبقه‌ی بالا
an upstairs bedroom
اتاق خواب طبقه‌ی بالا
* kick upstairs
(عامیانه) مقام بلند پایه ولی کم قدرت به کسی دادن
تعریف انگلیسی
adverb
- the part of a building above the ground floor “no one was allowed to see the upstairs”
- on or of upper floors of a building “the upstairs maid” “an upstairs room”
- on a floor above “they lived upstairs”
- with respect to the mind “she's a bit weak upstairs”