دیکشنری فارسی

vaunter

ریشه و کاربرد

ریشه

Derived from the verb 'vaunt' meaning to boast, from Middle English 'vaunten', from Old French 'vanter'.

مثال

  • He was a vaunter, always bragging about his wealth.
  • She disliked the vaunter's constant need for attention.
  • The vaunter's stories were often exaggerated.

ترکیب‌های رایج

Arrogant vaunter Proud vaunter Loud vaunter

تعریف انگلیسی

noun
  1. a very boastful and talkative person

مترادف‌ها

noun
Boaster, braggart, braggadocio, drawcansir, roisterer, huff, vaporer, noisy fellow.

همین دیکشنری روی گوشی

همهٔ ۲۹۱٬۲۱۲ واژه، بدون نیاز به اینترنت.

دریافت اپلیکیشن