vocal
معنی فارسی
صدايي صوتي خواندني آوازي ويژه خواندن صدادار مصوت زباني شفاهي
معنی کامل و مثال‌ها
/vō´kǝl/adj., n.
● آوایی، صوتی، صدایی
vocal cords
تارهای صوتی
vocal disfunctions due to throat infection
اختلالات آوایی در اثر عفونت گلو
● گفتاری، شفاهی، با صدای شنیدنی
silent and vocal prayers
دعاهای همراه با سکوت و دعاهای با صدای بلند
by gestures or vocal communication
از طریق اشاره یا با ارتباط شفاهی
● آوازی، غنایی
vocal music
موسیقی غنایی
● (وابسته به) گویایی
● طنین‌افکن، پرطنین، خروشان
the forest was vocal with the songs of birds
آوای پرندگان در جنگل طنین‌افکن شده بود.
● (آدم) اهل سر و صدا، غوغایی، رک
the students were vocal in their demands
دانشجویان خواسته‌های خود را صریحا اعلام کردند.
● رجوع شود به: vocalic
● رجوع شود به: voiced
● آوا، صوت، آوای گفتاری
تعریف انگلیسی
- music intended to be performed by one or more singers, usually with instrumental accompaniment
- a short musical composition with words “a successful musical must have at least three good songs”
- relating to or designed for or using the singing voice “vocal technique” “the vocal repertoire” “organized a vocal group to sing his compositions” “Pertains to noun: voice”
- having or using the power to produce speech or sound “vocal organs” “all vocal beings hymned their praise” “Pertains to noun: voice”
- given to expressing yourself freely or insistently “outspoken in their opposition to segregation” “a vocal assembly”
- full of the sound of voices “a playground vocal with the shouts and laughter of children”