vociferate
معنی فارسی
با صداي بلند ادا کردن ، بلند صدا کردن ،
داد زدن ، نعره زدن
معنی کامل و مثالها
/vō sif´ǝr āt´/vt., vi.
● فریاد کشیدن، داد زدن، با صدای بلند گفتن
ریشه و کاربرد
ریشه
From Latin 'vociferari', meaning 'to shout, yell, or cry out'.
مثال
- He tends to vociferate when he is angry.
- The crowd began to vociferate their demands.
- She couldn't help but vociferate her excitement.
ترکیبهای رایج
vociferate loudly vociferate in protest vociferate demands
تعریف انگلیسی
verb
- utter in a very loud voice “They vociferated their demands” “Somebody ----s something”
مترادفها
I. verb neuter
1. Cry, bawl, roar, cry out, exclaim, cry out with vehemence.
2. Rant, mouth.
II. verb active
Cry aloud, roar out, utter loudly or vehemently.