دیکشنری فارسی

wayfaring

UKweifɛəriŋ

معنی فارسی

پياده روي سفر پياده

ریشه و کاربرد

ریشه

From Middle English 'wayferende' (going on a journey), from Old English 'wegfaru' (journey) + 'end' (one who does).

مثال

  • He was a wayfaring stranger, traveling from town to town.
  • The wayfaring poet found inspiration in his travels.
  • The wayfaring adventurer had many tales to tell.

ترکیب‌های رایج

wayfaring stranger wayfaring poet wayfaring adventurer wayfaring lifestyle

تعریف انگلیسی

adjective
  1. traveling (especially on foot)
  2. traveling especially on foot “peripatetic country preachers” “a poor wayfaring stranger”

مترادف‌ها

adjective
Travelling, passing.

واژه‌های دیگر با معنی «پياده روي»

همین دیکشنری روی گوشی

همهٔ ۲۹۱٬۲۱۲ واژه، بدون نیاز به اینترنت.

دریافت اپلیکیشن