waylay

/wā´lā´, wā´lā´/vt.

● کمین کردن، سر راه کسی خف کردن

● جلو کسی سبز شدن

he was waylaid by bandits

سارقین جلو راهش را گرفتند.

verb active
Lie in wait for (with evil intent), lie in ambush for.