wheezy
UKwiːziː
معنی فارسی
داراي صداي خرخر، خس خس يا خر خر کننده .
معنی کامل و مثالها
/hwē´zē/adj.
● (سینه یا صدا و غیره) خسخسی، خسخس دار، همراه با خسخس
he talked until he became wheezy
آن قدر حرف زد که به خسخس افتاد.
ریشه و کاربرد
ریشه
Derived from the verb 'wheeze' with the suffix '-y'. First known use in the 19th century.
مثال
- He sounded wheezy after running up the stairs.
- The old man's wheezy breath could be heard in the quiet room.
- The dog's wheezy panting worried its owner.
ترکیبهای رایج
Wheezy breath Wheezy cough Wheezy laugh
تعریف انگلیسی
adjective
- relating to breathing with a whistling sound
- having a tone of a reed instrument