animal
معنی فارسی
جانور ، حيوان ، حيواني ، جانوري ،
مربوط به روح و جانيا اراده ، حس و حرکت
معنی کامل و مثال‌ها
/an´i mǝl/n., adj.
● جاندار، ستور، حیوان، جانور، دد
they used to hunt wild animals for food
آنان حیوانات وحشی را برای خوراک شکار می‌کردند.
domestic animals
حیوانات اهلی
● چهارپا، پستاندار
farm animals
احشام
● انسان ددمنش
her husband was an animal
شوهرش خوی حیوانی داشت.
● جانور مانند، حیوانی
● جسمانی (در مقابل فکری یا روحانی)، نفسانی
a kind of animal instinct warned him of danger
غریزه‌ی حیوانی بخصوصی او را از خطر آگاه کرد.
he had a kind of animal courage
او از نوعی شجاعت حیوانی برخوردار بود.
● (انسان یا شی) گونه، نوع
an English socialist is a very different animal from his European counterparts
سوسیالیست انگلیسی با همتایان اروپایی خود فرق بسیار دارد.
* the animal
حیوانیت، خوی ددمنشانه
it is the animal in him
این خوی ددمنشانه‌ی اوست.
* animal content
(روان‌شناسی - رورشاخ) محتوای حیوانی
* animal psychology
روان‌شناسی حیوانی، دد روان‌شناسی
ریشه و کاربرد
ریشه
From Latin 'animalis' meaning 'having breath'.
مثال
- The dog is a domestic animal.
- Lions are wild animals.
- Humans are considered animals.
ترکیب‌های رایج
Wild animal Domestic animal Stuffed animal Animal rights Animal kingdom Animal behavior
تعریف انگلیسی
- a living organism characterized by voluntary movement “Substance Meronyms: animal tissue”
- marked by the appetites and passions of the body “animal instincts” “carnal knowledge” “fleshly desire” “a sensual delight in eating” “music is the only sensual pleasure without vice”
مترادف‌ها
I. noun
1. Creature, living being, created being, sentient being.
2. Beast, irrational creature, dumb creature, beast of the field, fowl of the air, denizen of the deep See brute.
II. adjective
1. Pertaining to living beings, living, sentient.
2. Derived from animals, composed of flesh, consisting of meat.
3. Carnal, physical, natural, fleshly, unspiritual, beastly, brutal, brutish.