arrant
معنی فارسی
بدترين برجسته مشهور
معنی کامل و مثالها
/ar´ǝnt/adj.
● محض، صرف، مطلق، کامل
an arrant coward
ترسوی تمام عیار
arrant folly
حماقت محض
● (مهجور) رجوع شود به: errant
ریشه و کاربرد
Complete, utter.
ریشه
From Middle English 'errant', from Old French 'errant', present participle of 'errer'.
مثال
- He is an arrant fool.
- That's an arrant lie.
- She is an arrant coward.
ترکیبهای رایج
arrant nonsense arrant fool arrant lie arrant coward
مترادفها
adjective
1. Notorious, utter, gross, downright, consummate, rank, thorough going.
2. Infamous, vile, atrocious, monstrous.