breathed
UKbriːðd
USbri:ðd
معنی فارسی
دم زدن نفس کشيدن وزيدن زيستن دم برآوردن سخن گفتن
معنی کامل و مثالها
/bretht, brēthd/adj.
● دارای نفس یا بوی بخصوص
foul-breathed
بدبو، دارای بوی بد دهان
● (زبان شناسی) دمیده، بیصدا، بیآوا، بیواک
ریشه و کاربرد
ریشه
Derived from the verb 'breathe' (Old English 'bræðan').
مثال
- He breathed a sigh of relief.
- She breathed her last breath.
- I breathed in the fresh air.
ترکیبهای رایج
Breathed a sigh Breathed deeply Breathed heavily
تعریف انگلیسی
adjective
- uttered without voice “could hardly hear her breathed plea, `Help me” “voiceless whispers”