companionable
UKkəmpæniənəbl
معنی فارسی
معاشر قابل معاشرت شايسته رفاقت سزاوارياري
معنی کامل و مثالها
/-ǝ bǝl/adj.
● خوش مشرب، معاشرتی، خونگرم، خوش صحبت
ریشه و کاربرد
ریشه
From 'companion' + '-able' (suffix forming adjectives meaning 'capable of, suitable for').
مثال
- He is a very companionable person.
- The dog's companionable nature makes it a great pet.
- She is known for her companionable personality.
ترکیبهای رایج
Companionable person Companionable nature Companionable personality Companionable atmosphere
تعریف انگلیسی
adjective
- suggestive of companionship “a companionable pet”