condign
UKkəndain
معنی فارسی
درخور بسزا کافي شايان سزاوار
معنی کامل و مثالها
/kǝn dīn´, kän´dīn´/adj.
● سزاوار، مستحق، درخور، زیبنده
condign praise
تعریف به جا
ریشه و کاربرد
Adjective
Deserved; appropriate; fitting.
ریشه
Derived from the Latin word 'condignus' (worthy) + '-ign' (adjective-forming suffix).
مثال
- He received condign punishment for his crimes.
- The condign consequences of his actions were severe.
- She faced condign criticism for her unethical behavior.
ترکیبهای رایج
receive condign face condign deserve condign
مترادفها
adjective
[Said only or chiefly of punishment.] Deserved, merited, suitable, adequate.