daunt

/dônt, dänt/vt.

● ترساندن، مرعوب کردن، دچار دلهره کردن، بیمناک کردن

he was daunted by the volume of work to be done

حجم کاری که باید انجام می‌شد او را هراسان کرد.

● مایوس کردن، نومید کردن، دلسرد کردن

they were determined and nothing would daunt them

آنان مصمم بودند و هیچ چیز نمی‌توانست آنها را دلسرد کند.

* daunting, adj.

بیم‌انگیز، دلهره‌آور، هراس‌انگیز، تشویش‌آور

verb active
Check (by alarm), thwart, deter or stop from one's purpose, frighten off, intimidate, discourage, crush the courage of, dismay, appall, cow, tame, subdue.