deaf
معنی فارسی
کر سنگين گوش پوک
معنی کامل و مثال‌ها
/def/adj.
● کر (به طور کامل یا نسبی)، ناشنوا
Agha Amoo was deaf in the left ear
گوش چپ آقا عمو کر بود.
Beethoven was deaf
بتهوون کر بود.
* (as) deaf as a post
کاملا کر، کر کر
* be deaf to
گوش شنوا نداشتن، بی‌توجه بودن به، ترتیب اثر ندادن
they were deaf to our please
به التماس ما ترتیب اثر ندادند (گوش نکردند).
* deaf-aid
(انگلیس) سمعک (امریکا: hearing did)
* deafness, n.
کری، ناشنوایی
the cause of his deafness
علت کری او
* the deaf
ناشنوایان، کرها
a school for the deaf
مدرسه‌ی ناشنوایان
* turn a deaf ear (to something)
گوش شنوا نداشتن (نسبت به چیزی)، اعتنا نکردن، گوش فرا ندادن
he turned a deaf ear to his parents' advice
او به پند والدین خود گوش نداد.
تعریف انگلیسی
- people who have severe hearing impairments “many of the deaf use sign language”
- make or render deaf “a deafening noise” “Somebody ----s somebody” “Something ----s somebodyIII”
- lacking or deprived of the sense of hearing wholly or in part
- (usually followed by `to') unwilling or refusing to pay heed “deaf to her warnings”
مترادف‌ها
adjective
Without hearing, hard of hearing, dull of hearing.