discredit
معنی فارسی
بي اعتباري بدنامي ترديد بي اعتقادي بي اعتبارساختن
معنی کامل و مثال‌ها
/dis kred´it/vt., n.
● رد کردن، (به عنوان دروغ یا ناحق) باور نکردن، نپذیرفتن
there is no good reason to discredit her claims
دلیل محکمی برای رد ادعاهای او وجود ندارد.
● ناباوری، رد، شک، تردید
the discovery of new evidence threw discredit on that scholar's theories
یافتن شواهد جدید نظریه‌های آن دانشمند را مورد تردید قرار داد.
● مشکوک جلوه دادن، مورد تردید قرار دادن، بی‌اعتبار کردن، از اعتبار انداختن
the testimony of witnesses further discredited her claim of innocence
گواهی شهود، ادعای بی‌گناهی او را بیشتر از درجه اعتبار ساقط کرد.
● آبروریزی کردن، بی‌آبرو کردن، روسیاه کردن، بدنام کردن، رسوا کردن، هو کردن
his crimes discredited his family
بزهکاری‌های او خانواده‌اش را بی‌آبرو کرد.
● بی‌آبرویی، روسیاهی، آبروریزی، رسوایی
revelations by the press led to his discredit
افشاگری روزنامه‌ها به رسوایی او منجر شد.
● مایه‌ی بدنامی، مایه‌ی روسیاهی، سبب آبروریزی، مایه‌ی بی‌اعتباری
تعریف انگلیسی
- the state of being held in low esteem “your actions will bring discredit to your name” “because of the scandal the school has fallen into disrepute”
- cause to be distrusted or disbelieved “The paper discredited the politician with its nasty commentary” “Somebody ----s something”
- damage the reputation of “This newspaper story discredits the politicians” “Somebody ----s something” “Somebody ----s somebody” “Something ----s somebody” “The performance is likely to discredit Sue”
- reject as false; refuse to accept “Somebody ----s something” “Somebody ----s somebody”
مترادف‌ها
I. noun
1. Doubt, question, loss of credit or credence.
2. Disrepute, dishonor, disgrace, reproach, opprobrium, obloquy, odium, ignominy, ill repute.
II. verb active
1. Disbelieve, give no credit to, place no confidence in, refuse credence to, question, doubt.
2. Disgrace, dishonor, bring reproach upon, make disreputable, blow upon, destroy confidence in, bring into disfavor, make distasteful, deprive of credit.