distrustful
UKdistrʌstfəl
USdıs'trʌstfəl
معنی فارسی
بي اعتماد بدگمان موجب بدگماني
معنی کامل و مثالها
/-fǝl/adj.
● بیاعتماد، بدگمان، ظنین
a man of distrustful nature
مردی طبیعتا بدگمان
* distrustful of
بیاعتماد به، بدگمان به، ظنین نسبت به
she is distrustful of strangers
او به غریبهها اعتمادی ندارد.
تعریف انگلیسی
adjective
- having or showing distrust “a man of distrustful nature” “my experience...in other fields of law has made me distrustful of rules of thumb generally"- B.N.Cardozo” “vigilant and distrustful superintendence"- Thomas Jefferson”
مترادفها
adjective
1. Suspicious, doubting, dubious (about), apt to distrust.
2. [With of.] Diffident, not confident.