disuse

/-yōōz´, -yōōs´/n., vt.

● کنار گذاشتن، دیگر به کار نبردن، دیگر استفاده نکردن

a hall (which had been) long disused

تالاری که مدت‌ها مورد استفاده قرار نگرفته بود

● عدم استعمال، عدم استفاده، عاطل گذاری

a disuse of the muscles will cause their atrophy

به کار نبردن عضلات موجب خشک شدن آنها می‌شود.

* disused, adj.

عاطل و باطل، متروکه، از کار افتاده، بدون استفاده

* fail into disuse

متروکه شدن، منسوخ شدن

noun
1. Failure to use, non employment, ceasing to use, abandonment.
2. Desuetude, discontinuance, neglect, non observance, disusage.