dumb
معنی فارسی
لال بيزبان خاموش ساکت بيصدا
معنی کامل و مثال‌ها
/dum/adj.
● لال، گنگ
he was deaf and dumb
او کر و لال بود.
a dumb animal
حیوان زبان بسته
● ساکت، خاموش، کم حرف
● صامت، بی‌حرف
my sorrow shall be dumb
سوگ من بی‌صدا خواهد بود.
remain dumb and write no more poems
بی‌سخن بمان و دیگر شعر ننویس.
● (از شدت ترس یا غم و غیره) زبان بند شدن
I was struck dumb with amazement
از شدت تعجب زبانم بند آمد.
● بی‌صدا، بی‌آوا
dumb grief
حزن بی سرو صدا
● معیوب، ناقص، آهومند
a dumb barge
کرجی از راه افتاده
a dumb lighter
فندک خراب
● (عامیانه) احمق، بی‌شعور، ابله، هالو، پخمه، احمقانه
a dumb advice
پند نابخردانه
تعریف انگلیسی
- slow to learn or understand; lacking intellectual acuity “so dense he never understands anything I say to him” “never met anyone quite so dim” “although dull at classical learning, at mathematics he was uncommonly quick"- Thackeray” “dumb officials make some really dumb decisions” “he was either normally stupid or being deliberately obtuse” “worked with the slow students”
- temporarily incapable of speaking “struck dumb” “speechless with shock”
- lacking the power of human speech “dumb animals”
- unable to speak because of hereditary deafness
مترادف‌ها
adjective
1. Unable to speak, incapable of speech.
2. Mute, speechless, silent.