glisten

/glis´ǝn/vi., n.

● (در مورد سطوح صیقل شده یا خیس) برق زدن، درخشیدن، باز تابیدن

her oiled face glistened under the sunlight

صوت چربش زیر نور خورشید برق می‌زد.

● درخشش، برق

verb neuter
(also glister)
Sparkle, glitter, shine fitfully. See glance.