دیکشنری فارسی

impaired

UKimpɛəd USım'pɛəd

معنی فارسی

اسيب زدن خراب کردن زيان رساندن لطمه زدن صدمه زدن معيوب کردن

ریشه و کاربرد

ریشه

Derived from the verb 'impair', which comes from the Old French word 'empeirer', from the Latin word 'imparare', meaning 'to make worse'.

مثال

  • He has impaired vision and wears glasses.
  • The impaired driver was arrested for DUI.
  • The medication can cause impaired judgment.

ترکیب‌های رایج

Impaired vision Impaired hearing Impaired mobility Impaired function

تعریف انگلیسی

adjective
  1. diminished in strength, quality, or utility “impaired eyesight”
  2. mentally or physically unfit

واژه‌های دیگر با معنی «اسيب زدن»

همین دیکشنری روی گوشی

همهٔ ۲۹۱٬۲۱۲ واژه، بدون نیاز به اینترنت.

دریافت اپلیکیشن