inaudible
UKinɔːdəbl
USı'nɔdəbəl
معنی فارسی
نارسا شنيده نشدني غير مسموع
معنی کامل و مثالها
/in ôd´ǝ bǝl/adj.
● ناشنودنی، نشنودنی، (صدا) یواش
her voice was inaudible
صدای او قابل شنیدن نبود.
ریشه و کاربرد
ریشه
From the prefix 'in-' meaning 'not' and the adjective 'audible'.
مثال
- The whisper was inaudible from a distance.
- The background noise made the speaker's voice inaudible.
- The recording had an inaudible section due to technical issues.
ترکیبهای رایج
Inaudible whisper Make something inaudible An inaudible recording Speak inaudibly
تعریف انگلیسی
adjective
- impossible to hear; imperceptible by the ear “an inaudible conversation” “Attrubites: audibility, audibleness”
مترادفها
adjective
1. Not audible, not to be heard, too low to be heard.
2. Still, silent, mute, noiseless.