infuriating
UKinfjeərieitiŋ
USınf'juərı'eıtıŋ
معنی فارسی
؟تشي کردن ، بسيار خشمگين کردن ،
از جا در کردن ، ديوانه کردن
ریشه و کاربرد
ریشه
From Latin 'infuriatus', past participle of 'infuriare' (to madden), from 'in-' (expressing intensive force) + 'furere' (to rage).
مثال
- His constant interruptions were infuriating.
- The infuriating thing is that I can't do anything about it.
- She found his smugness infuriating.
ترکیبهای رایج
Infuriating delay Infuriating arrogance Infuriating attitude Infuriating interruptions
تعریف انگلیسی
adjective
- extremely annoying or displeasing “his cavelier curtness of manner was exasperating” “I've had an exasperating day” “her infuriating indifference” “the ceaseless tumult of the jukebox was maddening”