دیکشنری فارسی

laird

UKlɛəd USlɛəd

معنی فارسی

زمين دار ملاک ارباب

معنی کامل و مثال‌ها

/lerd; lārd/n.

(اسکاتلند) صاحب زمین، زمین‌دار (به ویژه اگر پولدار باشد)، ملاک

ریشه و کاربرد

Noun

A landowner, especially a large landowner in Scotland.

ریشه

From Old English 'hlaford', meaning 'lord'.

مثال

  • The laird of the estate was a stern man.
  • He became a laird after inheriting his father's lands.
  • The laird's manor was the largest building in the village.

ترکیب‌های رایج

Scottish laird Laird's estate Laird's manor Become a laird

واژه‌های دیگر با معنی «زمين دار»

همین دیکشنری روی گوشی

همهٔ ۲۹۱٬۲۱۲ واژه، بدون نیاز به اینترنت.

دریافت اپلیکیشن