mannered
UKmænəd
US'mænəd
معنی فارسی
داراي شيوه ويژه ، خو گرفته به يک سبک يا انشا
معنی کامل و مثال‌ها
/-ǝrd/adj.
● (با هایفن به کار می‌رود) دارای رفتار بخصوص، - رفتار
ill-mannered
بدرفتار
● دارای طرز یا سبک بخصوص
a solemnly mannered ceremony
مراسمی به طرز بسیار رسمی و جدی
● دارای ادا و اطوار، ساختگی، پرتصنع، تصنعی
a mannered literary style
سبک ادبی پر تصنع
ریشه و کاربرد
ریشه
The word 'mannered' is derived from the word 'manner', which comes from the Middle English word 'manere', meaning 'way of doing something'.
مثال
- He had a mannered way of speaking that annoyed some people.
- Her mannered gestures seemed insincere.
- The actor's mannered performance received mixed reviews.
ترکیب‌های رایج
Mannered speech Mannered behavior Mannered style Mannered performance
تعریف انگلیسی
adjective
- having unnatural mannerisms “brief, mannered and unlifelike idiom”