mannered
UKmænəd
US'mænəd
معنی فارسی
داراي شيوه ويژه ، خو گرفته به يک سبک يا انشا
معنی کامل و مثالها
/-ǝrd/adj.
● (با هایفن به کار میرود) دارای رفتار بخصوص، - رفتار
ill-mannered
بدرفتار
● دارای طرز یا سبک بخصوص
a solemnly mannered ceremony
مراسمی به طرز بسیار رسمی و جدی
● دارای ادا و اطوار، ساختگی، پرتصنع، تصنعی
a mannered literary style
سبک ادبی پر تصنع
ریشه و کاربرد
Adjective
Behaving or speaking in an artificial or affected way.
ریشه
The word 'mannered' is derived from the word 'manner', which comes from the Middle English word 'manere', meaning 'way of doing something'.
مثال
- He had a mannered way of speaking that annoyed some people.
- Her mannered gestures seemed insincere.
- The actor's mannered performance received mixed reviews.
ترکیبهای رایج
Mannered speech Mannered behavior Mannered style Mannered performance