recluse
UKrikluːs
USrık'lu:s
معنی فارسی
گوشه نشين انزوا حبس
معنی کامل و مثالها
/rek´lōōs/adj., n.
● خلوت نشین، گوشهنشین، تنگ بار، چله نشین، کهبد
● گوشه نشینانه، منزوی
a recluse life
زندگی خلوت نشینانه
● دور افتاده
a barren and recluse region
سرزمین لم یزرع و دورافتاده
تعریف انگلیسی
adjective
- one who lives in solitude
- withdrawn from society; seeking solitude “lived an unsocial reclusive life”
مترادفها
I. adjective
Secluded, sequestered, retired, solitary, shut up.
II. noun
Hermit, anchoret, solitary, solitaire, anchorite, eremite, ascetic.