slander
معنی فارسی
بد گويي سعايت ريزه خواني افترا تهمت بهتان افتضاح رسوايي
معنی کامل و مثال‌ها
/slan´dǝr/n., vt.
● (معمولا شفاهی: در برابر libel که کتبی است) افترا، تهمت، شاخچه، چفته، دروغ بندی
to bring an action against somebody for slander
به خاطر افترا کسی را مورد تعقیب قرار دادن
● افترا زدن، تهمت زدن، شاخچه بستن
تعریف انگلیسی
- words falsely spoken that damage the reputation of another
- an abusive attack on a person's character or good name
- charge falsely or with malicious intent; attack the good name and reputation of someone “The journalists have defamed me!" "The article in the paper sullied my reputation” “Somebody ----s somebody” “Something ----s somebody”
مترادف‌ها
I. verb active
1. Defame, calumniate, vilify, scandalize, decry, reproach, malign, traduce, brand, blacken, asperse, backbite, libel, belie.
2. Disparage, detract from.
II. noun
1. Defamation, aspersion, detraction, calumny, backbiting, scandal, obloquy.
2. Libel, calumny.