دیکشنری فارسی

troublemaker

UKtrʌblmeikər US'trʌbəl'meıkə

معنی فارسی

مزاحم موجد زحمت ودردسر اشوبگر.

معنی کامل و مثال‌ها

/trub´ǝl māk´ǝr/n.

آشوب انگیز، آشوبگر، فتنه‌انگیز، مسئله آفرین، مفتن، مسئله ساز

ریشه و کاربرد

Noun

A person who habitually causes difficulty or problems, especially by inciting others to defy those in authority.

ریشه

From 'trouble' + 'maker'.

مثال

  • He was known as a troublemaker in his youth.
  • The teacher had to deal with a troublemaker in the class.
  • She was labeled a troublemaker for her controversial views.

ترکیب‌های رایج

known troublemaker labeled a troublemaker troublemaker in the class

واژه‌های دیگر با معنی «مزاحم»

همین دیکشنری روی گوشی

همهٔ ۲۹۱٬۲۱۲ واژه، بدون نیاز به اینترنت.

دریافت اپلیکیشن