wreck
معنی فارسی
کشتي شکستگي شکستگي خرابي تلف شدگي عمارت ويران نااميد کردن
معنی کامل و مثال‌ها
/rek/n., vt., vi.
● (کالا و بخش‌های شکسته‌ی کشتی که به ساحل آورده می‌شود) آب‌آورده، موج‌آورده، لاشه، تکه‌پاره
the wrecks of the ship were scattered all over the shore
تکه‌پاره‌های کشتی در سرتاسر ساحل پراکنده شده بود.
● (کشتی) شکستگی، غرق (کشتی)، توفان زدگی
the wreck of the battleship was accidental
غرق شدن آن رزم‌ناو تصادفی بود.
● نحیف، علیل، بیمارمزاج، کم بنیه
the stroke left him a helpless wreck
سکته او را علیل و بیچاره کرد.
● دارای اعصاب خراب
worry turned her into a nervous wreck
نگرانی اعصاب او را خراب کرد.
● ویرانی، خرابی، درهم‌کوبی، خردشدگی، اسقاط، ویرانه
a car wreck
خرد و خاک شیر شدن اتومبیل
the wrecks of a great civilization
ویرانه‌های یک تمدن بزرگ
● (شدیدا) ویران کردن، فرو کوبیدن، آسیب رساندن، له و لورده شدن یا کردن
the road was lined with wrecked tanks
صفی از تانک‌های درهم کوبیده شده در امتداد جاده قرار داشت.
● شکست دادن، نابود کردن، تباه کردن
rain wrecked our plans
باران نقشه‌های ما را خراب کرد.
● (سلامتی یا عقل) مختل کردن
smoking and drinking wrecked his health
سیگار کشیدن و میخواری سلامتی او را از بین برد.
● تباه‌شدگی، نقش‌بر آب شدگی، ناکامی کامل
ریشه و کاربرد
ریشه
From Old Norse 'wrek' meaning 'goods cast ashore after a shipwreck'.
مثال
- The ship was a wreck after the storm.
- He wrecked his car in a collision.
- The explosion wrecked the building.
ترکیب‌های رایج
ship wreck car wreck train wreck wreck havoc
تعریف انگلیسی
- something or someone that has suffered ruin or dilapidation “the house was a wreck when they bought it” “thanks to that quack I am a human wreck”
- a serious accident (usually involving one or more vehicles) “they are still investigating the crash of the TWA plane”
- an accident that destroys a ship at sea
- a ship that has been destroyed at sea
- smash or break forcefully “The kid busted up the car” “Somebody ----s something” “Something ----s something”
مترادف‌ها
I. noun
1. Destruction, perdition, undoing, prostration, ruin, desolation, shipwreck.
2. Stranded vessel, shipwrecked vessel.
II. verb active
1. Strand, founder, shipwreck, cast away.
2. Ruin, destroy, shipwreck, break, shatter, blight, blast.