affiance
UKəfaiəns
معنی فارسی
اطمينان اعتماد عهد ازدواج نامزدي نامزد کردن
معنی کامل و مثالها
/ǝ fī´ǝns/n., vt.
● (قدیمی)
● اعتقاد، ایمان، اطمینان
● قول ازدواج، قول و قرار، نامزدی
● نامزد کردن، قرار ازدواج گذاشتن
ریشه و کاربرد
ریشه
From Old French 'affier', from Medieval Latin 'affidare' (to pledge faith).
مثال
- He affianced his daughter to the prince.
- They were affianced in a traditional ceremony.
- The couple was affianced last month.
ترکیبهای رایج
Affiance in marriage Formally affiance
تعریف انگلیسی
verb
- give to in marriage “Somebody ----s somebody” “Somebody ----s somebody PP”
مترادفها
verb active
Betroth, engage, plight.