beatitude

/bē at´ǝ tōōd´,-tyōōd´/n.

● سعادت واقعی، فرخندگی، آمرزش، نیکبختی، سعادتمندی، وجد، بهجت

* the Beatitudes

(مسیحیت) هشت موردی که عیسی در موعظه‌ی سرکوه به انسان‌ها وعده‌ی سعادت داده و وعده‌ی نخستین چنین شروع می‌شود:((آمرزیده‌اند افتادگان))

noun
1. Bliss, felicity, blessedness, blissfulness, beatification, holy joy, solemn ecstasy, heavenly joy, peace that passeth understanding, ecstasy serene.
2. Encomium of virtue (by our Lord in the Sermon on the Mount), declaration of blessedness, blessing of the righteous.