common
معنی فارسی
عمومي معمولي متعارفي عوامانه عاميانه پست
معنی کامل و مثالها
/käm´ǝn/adj., n.
● مشترک، همگانی، انبازین، اشتراکی
the common interests of the group
علایق مشترک گروه
common carriers
موسسات حمل و نقل، ترابران همگانی
● معمولی، عمومی، عام، عامیانه، همه، همگان
that is common knowledge
آن چیزی است که همه میدانند.
● رسوا
a common criminal
جانی رسوا
● عادی، هر روزی، رایج، روزمره
a common occurance
رویداد عادی
● ساده، ابتدایی، اولیه
observing common courtesy
رعایت اصول اولیهی ادب
● (در مورد افراد) آدم عادی، غیر اشرافی، عامی، (جمع) عوام، (ارتش) بدون درجه
what the common man wants
آنچه که یک فرد عادی میخواهد
a common soldier
سرباز ساده
● پست، زیر حد معمول، دون، پیش پا افتاده، رذل، دنی، ناکس، پست فطرت، زمخت و بی ادب، (جمع) عوام الناس
common ware
کالا (یا اجناس) پست
● (گاهی جمع) پارک، زمین همگانی، محوطهی عمومی
● (حقوق) مشاع، غیرمفروز، مالکیت مشترک، حق مشترک
● (کالبد شناسی) منشعب، چند شاخه، انشعابی
● (دستور زبان) اسم عام (مانند: book و apple در مقایسه با اسم خاص مانند: Tehran)، هم مذکر و هم مونث، (دارای جنسیت) مشترک
the word "child" is of common gender
واژهی ((کودک)) هم به مذکر و هم به مونث اتلاق میشود.
● (ریاضی - عدد) مشترک، متعارفی، همدار
common divisor
مقسومعلیه مشترک
common fraction
کسر متعارفی
common principles
اصول عام
● (کلیسا) مراسم وابسته به هر یک از اعیاد
* common denominator
(ریاضی) مخرج مشترک، برخه نام مشترک، وجه مشترک
* common fraction
کسر متعارفی
* common ratio
قدرنسبت (تصاعد هندسی)
* common ground
وجه مشترک، جنبهی مشابه، تفاهم
* the House of Commons
(انگلیسی) مجلس عوام
ریشه و کاربرد
ریشه
From Old English 'gemǣne', meaning 'common, public, general, universal'.
مثال
- It's common to see birds in this park.
- We have a lot in common.
- The common is used for public events.
ترکیبهای رایج
Common sense Common ground Common law
تعریف انگلیسی
- belonging to or participated in by a community as a whole; public “for the common good” “common lands are set aside for use by all members of a community” “Attrubites: commonality, commonness”
- having no special distinction or quality; widely known or commonly encountered; average or ordinary or usual “the common man” “a common sailor” “the common cold” “a common nuisance” “followed common procedure” “it is common knowledge that she lives alone” “the common housefly” “a common brand of soap” “Attrubites: commonness, commonplaceness, everydayness”
- common to or shared by two or more parties “a common friend” “the mutual interests of management and labor”
- commonly encountered “a common (or familiar) complaint” “the usual greeting”
- being or characteristic of or appropriate to everyday language “common parlance” “a vernacular term” “vernacular speakers” “the vulgar tongue of the masses” “the technical and vulgar names for an animal species”
- of or associated with the great masses of people “the common people in those days suffered greatly” “behavior that branded him as common” “his square plebeian nose” “a vulgar and objectionable person” “the unwashed masses”
- lacking refinement or cultivation or taste “he had coarse manners but a first-rate mind” “behavior that branded him as common” “an untutored and uncouth human being” “an uncouth soldier--a real tough guy” “appealing to the vulgar taste for violence” “the vulgar display of the newly rich”
- of low or inferior quality or value “of what coarse metal ye are molded"- Shakespeare” “produced...the common cloths used by the poorer population”
- to be expected; standard “common decency”
مترادفها
adjective
1. Public, belonging to all, for the use of all.
2. General, universal, used by all.
3. Usual, frequent, habitual, customary, everyday, often met with.
4. Trite, stale, threadbare, hackneyed, common place, worn out.
5. Ordinary, indifferent, inferior, vulgar, low, undistinguished (by high birth, attainments or character).