copulative
معنی فارسی
رابط ارتباط دهنده وصل کننده فعل رابط
معنی کامل و مثال‌ها
/-lāt´iv/adj., n.
● پیوندگر، همبستگر، ربطی، جفتی، جفت کننده
● (دستور زبان) همپایه‌ساز (وابسته به واژه‌ای که عبارات و جملات را به هم وصل و همپایه می‌کند)، وابسته به واژه‌ها یا عبارت‌های همپایه سازی شده
copulative conjunction
حرف ربط همپایه‌ساز
● وابسته به جفت‌گیری
● (دستورزبان) واژه‌ی همپایه‌ساز
ریشه و کاربرد
ریشه
From Latin 'copulativus', from 'copulare' (to join together).
مثال
- The copulative function of the word 'and' joins two phrases.
- In grammar, copulative verbs connect the subject to the complement.
- The copulative conjunction 'and' links two independent clauses.
ترکیب‌های رایج
Copulative function Copulative verbs Copulative conjunction Copulative relationship
تعریف انگلیسی
- an equating verb (such as `be' or `become') that links the subject with the complement of a sentence
- syntactically connecting sentences or elements of a sentence “and' is a copulative conjunction”
مترادف‌ها
adjective
Uniting, connecting.