decree
معنی فارسی
فرمان حکم امر اعلاميه
معنی کامل و مثال‌ها
/dē krē´, di krē´/n., vt.
● فرمان، حکم، فتوا، گشادنامه
a king's decree
فرمان پادشاه
a court's decree
حکم دادگاه
the Pope's decree
فتوای پاپ
● خواست، مشیت
such has been the decree of fate
خواست سرنوشت چنین بوده است.
● فرمان دادن، حکم کردن، فتوا دادن، امر کردن یا شدن
it was decreed that all prisoners should be freed
فرمان صادر شد که همه‌ی زندانیان آزاد شوند.
● مقدر شدن یا کردن، مقرر کردن یا شدن
destiny had decreed that they should marry each other
سرنوشت مقرر کرده بود که آنها با هم ازدواج کنند.
* decree absolute
(حقوق) طلاق باین
* decree nisi
(حقوق) طلاق مشروط، ضرب العجل طلاق
* rule by decree
(بدون رای و صلاحدید مردم) به امر خود حکومت کردن، خود کامگی کردن
تعریف انگلیسی
- a legally binding command or decision entered on the court record (as if issued by a court or judge) “a friend in New Mexico said that the order caused no trouble out there”
- issue a decree “The King only can decree” “Somebody ----s”
- decide with authority “The King decreed that all firstborn males should be killed” “Somebody ----s that CLAUSE”
مترادف‌ها
I. verb active
Order, ordain, appoint, enjoin, command, determine, decide, enact.
II. noun
Edict, enactment, regulation, law, order, mandate, fiat, ordinance, statute.