discomfit

/dis kum´fit/vt.

● (در اصل) فرار کردن، شکست دادن، سرنگون کردن

● (نقشه‌ی کسی را) به هم زدن، مختل کردن، ناکام کردن

completely discomfited, the robbers fled the scene

راهزنان که کاملا ناکام شده بودند از صحنه فرار کردند.

● ناراحت و نگران کردن، پکر کردن، خیط و پیت کردن، کنف کردن، شرمنده کردن

she was completely discomfited by the unexpected question

آن پرسش غیرمنتظره کاملا او را پکر کرد.

verb active
1. Defeat, overthrow, rout, overcome, overpower, conquer, vanquish, subdue, beat, checkmate, put to flight, put down, get the upper hand of, scatter in flight.
2. Foil, disconcert, balk, frustrate one's plans perplex.