dutiful
UKdjuːtifəl
US'du:tıfəl
معنی فارسی
وظيفه شناس فرمانبردار مطيع
معنی کامل و مثالها
/dōōt´i fǝl, dyōōt´-/adj.
● مطیع، حرف شنو، فرمان بردار، سر براه
a dutiful son
پسر حرف شنو
● وظیفهشناس
● مودب، با ملاحظه، بامعرفت، از روی وظیفهشناسی
تعریف انگلیسی
adjective
- willingly obedient out of a sense of duty and respect “a dutiful child” “a dutiful citizen” “Patient Griselda was a chaste and duteous wife”
مترادفها
adjective
1. Obedient, submissive, duteous.
2. Reverential, respectful, deferential.