habit
معنی فارسی
خو خوي عادت روش تمايل هيکل جامه جامه سواري زنانه
معنی کامل و مثال‌ها
/hab´it/n., vt.
● عادت، خوی، خیم، ملکه، منش
to form a habit
خو گرفتن، عادت کردن
gambling is a bad habit
قمار بازی عادت بدی است.
his father had the habit of coughing regularly and spitting on the ground
پدرش عادت داشت مرتب سرفه کند و روی زمین تف بیاندازد.
● اعتیاد (بیشتر می‌گویند: addiction)
cigaret smoking can easily become a habit
سیگار کشیدن می‌تواند به آسانی تبدیل به اعتیاد شود.
● خصلت، خلق و خو، منش، سرشت، رویه
a habit of the mind
خصلت فکری
● (زیست‌شناسی - تمایل گیاه یا حیوان برای رشد به طرز خاص) رشدگرایش
a trailing habit
(گیاه) تمایل به آویخته شدن
● (مهجور) جامه، لباس
● جامه‌ی حرفه‌ی‌بخصوص، کسوت روحانی، رخت ویژه
Christian monks' habit
جامه‌ی راهبان مسیحی
a priest's habit
لباس کشیش
a riding habit
لباس اسب سواری
● لباس پوشاندن یا پوشیدن، جامه دادن
● (قدیمی) رجوع شود به: inhabit
* become a habit
عادت شدن
* break a habit
ترک عادت کردن
* break oneself of a habit
خود را از عادت یا اعتیادی رهانیدن
* fall (or get) into the habit (of)
خوگرفتن (به)، به عادتی دچار شدن
he has fallen into the habit of borrowing money
او به پول قرض کردن خو گرفته است.
* fall (or get) out of the habit (of)
عادتی را ترک کردن
gradually the child fell out of the habit of sucking his thomb
کودک به تدریج عادت مکیدن انگشت خود را فراموش کرد.
تعریف انگلیسی
- an established custom “it was their habit to dine at 7 every evening”
- (psychology) an automatic pattern of behavior in reaction to a specific situation; may be inherited or acquired through frequent repetition “owls have nocturnal habits” “she had a habit twirling the ends of her hair” “long use had hardened him to it”
- a distinctive attire worn by a member of a religious order
- the general form or mode of growth (especially of a plant or crystal) “a shrub of spreading habit”
- attire that is typically worn by a horseback rider (especially a woman's attire)
- excessive use of drugs
- put a habit on “Somebody ----s somebody”
مترادف‌ها
I. noun
1. Condition (of the body), constitution, temperament.
2. Custom (of an individual), usage, wont, practice, habitude, way, manner, second nature.
3. Dress, garb. See habiliment.
II. verb active
Dress, clothe, array, attire, accoutre.