infancy
معنی فارسی
کودکي بچگي طفوليت خردي صباوت نخستين دوره رشد
معنی کامل و مثالها
/in´fǝn sē/n., pl.
● نوزادی، کودکی، بچگی، طفولیت، شیرخوارگی
she went blind during her infancy
در دوران شیرخوارگی کور شد.
have you forgotten your infancy when you were helpless in my arms?
مگر خردی فراموش کردی که بیچاره بودی در آغوش من؟
● دوران آغازین هر چیز، مراحل اولیه
during the infancy of our country
در طول دوران اولیهی کشور ما
at that time, electrical engineering was in its infancy
در آن وقت مهندسی برق دوران آغازین خود را میگذراند.
● (حقوق) دوران صغر (معمولا پیش از 18 سالگی)، نوباوگی
تعریف انگلیسی
- the early stage of growth or development
- the earliest state of immaturity
مترادفها
noun
1. Babyhood, first part of life, early childhood.
2. Beginning, commencement, first age, early period of existence.
3. (Law.) Minority, nonage, pupilage, childhood.