prerogative

/prē räg´ǝ tiv/n., adj.

● امتیاز (به ویژه امتیاز ناشی از طبقه‌ی اجتماعی یا مقام بخصوص)، اختیار، امتیاز ویژه، حق

it is the prime minister's prerogative to dismiss ministers

نخست وزیر اختیار دارد وزیران را معزول کند.

a father's prerogatives and responsibilities

امتیازات و مسئولیت‌های یک پدر

● مزیت، برتری، تفوق، رجحان، ویژگی برجسته

● (قدیمی) سابقه، بدعت

● وابسته به امتیازات یا حق

noun
Privilege, immunity, right, liberty, franchise, advantage.