renown
UKrinaun
USrı'naun
معنی فارسی
آوازه نام شهرت معروفيت صيت نيک نامي بلند آوازگي
معنی کامل و مثال‌ها
/ri noun´/n., vt.
● شهرت، نیک نامی، آوازه، بلندآوازگی، معروفیت
their courage gave them renown
دلاوری آنان آنها را مشهور کرد.
a poet of great renown
یک شاعر بسیار بلند آوازه
the university's renown is because of its professors
شهرت دانشگاه به خاطر استادان آن است.
● (مهجور) شایعه
● (مهجور) مشهور کردن
تعریف انگلیسی
noun
- the state or quality of being widely honored and acclaimed
مترادف‌ها
noun
Distinction, repute, name, reputation, note, notoriety, notability, figure, fame, celebrity, glory, honor, eminence, lustre.