stammer

/stam´ǝr/vt., vi., n.

● (زبان) لکنت، گیر، تته پته

Hassan said with a stammer, "g-give me s-some m-money"

حسن با لکنت زبان گفت "ق - قدری پ‌-پول ب‌-بده‌"

● لکنت داشتن، (زبان) گیر کردن، تته پته کردن

he was so frightened that he started stammering

آنقدر ترسید که به تته پته افتاد.

I. verb neuter
Stutter, hesitate (in speaking), falter, haw, hum and haw.
II. noun
Stutter, falter, hesitation.