throne
UKθroun
USθrəun
معنی فارسی
تخت سرير اورنگ سلطنت پادشاهي برتخت نشاندن
معنی کامل و مثالها
/thrōn/n., vt., vi.
● (پادشاهی) تخت، اورنگ، افرنگ، سریر
the king sat on the throne
شاه برتخت نشست.
● مقام و اختیارات و قدرت شاه، شاهی، سلطنت، خسروی، پادشاهی
● پادشاه، شاه، خسرو، سلطان
orders from the throne
دستورات صادره از سوی پادشاه
● (الهیات مسیحی - جمع - طبقه بندی فرشتگان) ردهی سوم، ترونها
● بر تخت شاهی نشستن یا نشاندن (رجوع شود به: enthrone)
تعریف انگلیسی
verb
- the chair of state for a monarch, bishop, etc. “the king sat on his throne”
- a plumbing fixture for defecation and urination
- the position and power of an exalted person (a sovereign or bishop) who is entitled to sit in a chair of state on ceremonial occasions
- sit on the throne as a ruler “Verb Frames:” “Somebody ----s”
- put a monarch on the throne “The Queen was enthroned more than 50 years ago” “Verb Frames:” “Somebody ----s somebody”
مترادفها
I. noun
1. Chair of state.
2. Sovereignty, sovereign power, sway.
II. verb active
1. Enthrone, place on a royal seat.
2. Exalt, give an elevated place.