unreasoning
UKʌnriːzniŋ
USən'ri:znıŋ
معنی فارسی
نامعقول غير منطقي ناقادر به تعقل بيعقل
معنی کامل و مثالها
/-iŋ/adj.
● نامعقول، غیر منطقی
● ناقادر به تعقل، بیعقل
تعریف انگلیسی
adjective
- not based on reason or evidence “blind hatred” “blind faith” “unreasoning panic”