vanquish
معنی فارسی
پيروز شدن بر شکست دادن مغلوب ساختن
معنی کامل و مثالها
/vaŋ´kwish/vt.
● منهزم کردن، شکست دادن، در هم کوبیدن، مضمحل کردن، مغلوب کردن
Nadder vanquished the Indians twice
نادر دوبار هندیان را شکست داد.
● (احساسات و غیره) سرکوب کردن، مسلط شدن بر، مهار کردن
ریشه و کاربرد
To defeat thoroughly.
ریشه
From Middle English 'vanquisshen', from Old French 'vanquir', from Latin 'vincere' meaning 'to conquer'.
مثال
- The team managed to vanquish their opponents in the final game.
- She vanquished her fear of heights by going skydiving.
- The superhero vanquished the villain and saved the city.
ترکیبهای رایج
vanquish an enemy vanquish a fear vanquish a challenge vanquish an opponent
مترادفها
verb active
1. Conquer, defeat, overcome, subdue, subjugate, overpower, overthrow.
2. Overpower, overbear, master, crush, worst, rout, discomfit, foil, quell, put down, get the upper hand of, get the better of.
3. Confute, disprove, silence, confound.