bounden
معنی فارسی
بند قيد بستن بستگي
معنی کامل و مثالها
/boun´dǝn/adj.
● (قدیمی) ملزم، مجبور، دارای تعهد قانونی، مدیون
● اجباری، الزامآور
everyone's bounden duty
وظیفهی قانونی هر کس
ریشه و کاربرد
Adjective
Obligatory or required by duty.
ریشه
From Middle English 'bounden', past participle of 'binden' (to bind).
مثال
- It is our bounden duty to help those in need.
- He felt bounden to fulfill his promise.
- The bounden responsibility of a parent is to care for their child.
ترکیبهای رایج
Bounden duty Bounden obligation Bounden responsibility
مترادفها
adjective
Obligatory, binding, appointed.