drub

/drub/vt., vi.

● (با چوب دستی یا ترکه) زدن، چوب زدن، چوبکاری کردن، کتک زدن

● (مسابقه و غیره) شکست جانانه دادن

she drubbed her opponent in the tennis match

در مسابقه‌ی تنیس حریف خود را سخت شکست داد.

● (طبل و دنبک و غیره) زدن، ضرب گرفتن

● ضربه (با چوب و ترکه)، زنش، نواخت

verb active
Beat, thrash, cudgel, cane, flog, pound, thump, etc. See beat.