excursive
معنی فارسی
بي ترتيب بي ربط سيار سرگردان منحرف (شونده) خوگرفته بگردش
معنی کامل و مثالها
/eks ku_r´siv/adj.
● (نطق یا نگارش یا کتاب و غیره) پرانحراف، پراکنده، پر از گریززنی، گریزآمیز
his excursive references to the desert of Karballa
گریز زدنهای او به صحرای کربلا
ریشه و کاربرد
Characterized by digression; tending to depart from the main point or cover a wide range of subjects.
ریشه
From Latin 'excurrere' meaning 'to run out or away'.
مثال
- His excursive remarks confused the audience.
- The professor's excursive lecture covered many topics.
- Her excursive writing style can be difficult to follow.
ترکیبهای رایج
Excursive discussion Excursive lecture Excursive writing Excursive remarks
مترادفها
adjective
Rambling, wandering, roving, roaming, devious, erratic.